Pfff MAÐUR ER REKINN TIL AÐ BLOGGA!
Já konurnar tvær á heimilinu í borg óttans bíða spenntar eftir bloggi, enda kannski allt í lagi að þær biðji mig um blogg því þær eru búnar að keppast við að elda kræsingar ofan í litla drenginn.
Já stórborgarlífið er svakalegt… ég þarf yfirleitt að telja upp í tíu á svona tíu sekúndna fresti svo ég tapi mér ekki í asanum hérna í borg óttans. Í vinnunni er hinsvegar svo mikið stuð að ég gleymi því að ég er í reykjavík, glóðvolgar ssh-sessionir líta alveg eins út hvort sem það er í Grundó, Reykjavík eða á Spáni.. ég ssh-a til að gleyma. En ef ég er ekki í vernduðu umhverfi unix tölvu þá er ég í umferðinni í reykjavík á lúsarhraða að þykjast drífa mig einhvert… og yfirleitt er það í annað verndað umhverfi, Granaskjólið hjá Hrefnu minni og Höllu litlu.
Ég á þó hauk í horni… á hverjum morgni mætir mér brosmilt andlit sem lætur allt stress og pirring hverfa eins og dögg fyrir sólu, hann Tommi minn talar líka illa um höfuðborg íslands og sér ekki sólina fyrir Grundarfirði.. það er gott að geta peppað hvorn annan upp í sveitalegum hugsanagangi.
Ljósi punkturinn.. eða punktarnir eru þeir að ég fæ að sofna og vakna með Hrefnu minni.. OG ég fer héðan á miðvikudögum!!
Þá er vinnuvikan kláruð í sveitinni, fimmtudag og föstudag (reyndar oft unnið laugardag og sunnudag líka)
Læt þetta nægja.. þarf örugglega að fara að drífa mig einhvert annað.